VT Diksmuide - VTB B U13R: 3-0
Na de zeges van afgelopen weken trokken de meiden en een
legioentje supporters naar Diksmuide. In vorig verslagje (en de gewonnen matchen) was er de stille hoop
op een kleine stunt tegen de leiders doch door allerlei omstandigheden trokken
we na één uur spel aan het kortste eind : 3-0 verlies. Was het de zaal met enorme akkoestiek (van de 2 andere
luidruchtige matchen)waar onze meisjes van overdonderd waren, was het de stress
die toesloeg, was het het licht geblesseerd zijn van Tine in de opwarming (maar
toch moedig haar pijn en verdriet van haar afgespeeld), ..
Feit was dat elke set gestart werd met een achterstand van een
8-tal punten die enkel in de derde set net niet kon toegereden worden. Om Piet Huysentruyt te citeren: Wat hebben we vandaag geleerd.
Ten eerste: Meer beleving in het leuke spelletje als er een punt
gemaakt wordt en het hoofd niet laten hangen bij een mindere periode.
Zowel voor een bal roepen als gewoon de andere ploeg vocaal
proberen te imponeren kan een leerpunt zijn.
Ten tweede: De bal van bij opzet tot op de grond volgen en er niet
van uitgaan dat in een nog niet gewonnen of verloren positie van zowel eigen
ploeg als tegenstrever er al een punt gescoord is. Ballen kunnen uit verloren
gewaande posities toch nog spelverderzettingof zelfs punt opleveren.
En ten derde: Meer bewegen, niet stilstaan op het veld. Dit is ook
een remedie tegen koud krijgen denk ik.
Hoopgevend was wel de manier er van onze kant echt volleybal
gespeeld werd met opbouw tot smash en dit verschillende keren en hoofdzakelijk
met positief resultaat, iets waar Diksmuide nooit in geslaagd is. Het is een
uitgekookter geheel die enkel maar veilig maar gericht opbouwt en overtoetst
naar de achterhoeken. Jammer dat de in haalbeweging in de derde set net niet beloond
werd met een eerreddende setwinst want dat hadden ze toch echt wel verdiend (en
de supporters ook).
Renaat
Geen opmerkingen:
Een reactie posten