VTB C - VTB D: 3-0
De reservewedstrijd beloofde interessant te
worden. Met Justine (tot de week ervoor opposite) alsook Manon in het
midden(was amper een uur eerder thuisgekomen na een vijftal maanden in
Denemarken), en scholier Sara Huyghe aan de pas, was het afwachten geblazen wat
dit team zou presteren. Wellicht had niemand durven verhopen dat er zo
mooi spel zou worden geleverd. Ondanks een hilarische ‘shit’ alhier en ‘fuck’
aldaar, kweet Sara zich bijzonder goed van haar taak, en hield zij alle
aanvallende compartimenten alert door het spel goed te verdelen.
Die wedstrijd eindigde bovendien met 2-1 winst.
En dan de hoofdschotel.
De herinnering aan de heenwedstrijd lag nog vers
in het geheugen. Met een 5-setter had VTB C eerder een moeilijke wedstrijd in
eigen voordeel kunnen beslechten.
Ondertussen zijn we al over de helft van het
seizoen heen, en bleken beide ploegen voor de match nog punten nodig te hebben
om zich van behoud te kunnen verzekeren.
VTB C startte heel vlot. In een mum van tijd werd
er een ruime voorsprong opgebouwd, en ging het er even op lijken dat die set
een makkie zou worden. Zowel aanvallend als in blok-verdediging liep alles
gesmeerd. Tot Eva Ameye aan de servicelijn verscheen, en haar ploeg weer
helemaal in de wedstrijd bracht (6 punten). Eens dit gevaar afgeweerd, werd het
knokken voor elke bal, en tot enige opluchting kon VTB C toch afronden met
25-23.
Het vervolg werd een thriller van formaat.
Blijkbaar had coach Wim ook de opdracht gegeven de spelverdeler te viseren, en
moest keer op keer de pas worden overgenomen.
Onze hoekspelers werden fysiek (soms te) zwaar op
de proef gesteld. Vandaar de opdracht om de aanvallers van achter de
driemeterlijn meer te betrekken in de tegenaanval.
Geen van beide ploegen kon echt het voortouw
nemen. VTB D duwde even door en liep een tweetal punten uit (18-20), maar de
thuisploeg hield stand. Onwaarschijnlijke rally’s volgden elkaar op, en de
setballen ruilden veelvuldig van kamp. Het kwam erop aan geen onnodige missers
te genereren, en geduldig een kans tot scoren af te wachten.
Tot grote ontsteltenis van de zusterploeg ging VTB
C voor de 2de maal met het kleinste verschil aan de haal met de
setwinst (27-25).
Een derde gelijkaardig scenario zat er blijkbaar
niet in, want na een vrij evenwichtige eerste helft, kwam plots alles in een
stroomversnelling terecht. VTB D ging te vaak in de fout om de thuisploeg te kunnen
bedreigen, en moest uiteindelijk genoegen nemen met 13 punten.
Het was een mooie, en sportieve wedstrijd, en ik
ben ervan overtuigd dat VTB D het zal redden in 3de provinciale!
Serge
Geen opmerkingen:
Een reactie posten