Eén
uur voor de wedstrijd zijn de jonge meisjes van de VVB (14-15 jaar) zich al aan
het opwarmen. Dit
alleen is al een streling voor het oog. De discipline, de individuele
oefeningen, de groepsoefeningen, het minutieus uitvoeren van technieken, de
verbale ondersteuning van alles wat ze doen en het voortdurend doorgeven van
informatie is inderdaad topniveau. Als
je weet dat die meisjes pas sedert september 6 tegen 6 spelen dan is de
evolutie werkelijk enorm. Technisch allemaal zeer goed, een gedrevenheid om
jaloers van te zijn, ze lezen het spelletje quasi perfect, zijn in staat om een
fout(je) van een medespeelster volledig te herstellen en tactisch al op
zeer hoog niveau. Dit
is ook niet zo moeilijk: per dag trainen ze evenveel als wij in één week. Op
dit moment hebben ze al meer getraind dan wij in een heel jaar zullen doen. Als
je dit combineert met talent en gestalte dan weet je op voorhand dat, hoe later
je tegen die ploeg speelt in de competitie, hoe minder kans je hebt om te
winnen.
Dit
werd meteen meteen duidelijk in de eerste twee sets waar we van het kastje naar
de muur werden gespeeld. In alle onderdelen lagen we mijlenver onder. Meer dan
ernaar kijken en ondergaan zat en niet in. Het
enige onderdeel waar ze nog te pakken zijn, is de receptie. Het is dan ook via
betere opslagen dat we de derde en de vierde set gelijke tred konden houden en,
het moet gezegd worden, met veel beter spel die twee sets verdiend konden
winnen.
Wie
de twee eerste sets gezien had, gaf ons geen schijn van kans meer. De vreugde
en de voldoening was dan ook groot. Misschien
waren we te tevreden dat we al 1 punt gehaald hadden waardoor de laatste set
zonder al te veel problemen naar de VVB ging.
Die
ploeg zal in de terugronde voor alle clubs uit de reeks een zeer zware dobber
worden.
Peter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten