R.Ruddervoorde - VTB C (26/10)

R. Ruddervoorde - VTB C: 3-1 

In tegenstelling tot vorige week tegen De Haan, was de reservewedstrijd een aangenaam kijkstuk van aardig niveau (1-2 gewonnen). Dit is een belangrijk gegeven, want de sterkte van een ploeg kan je vaak meten aan de kwaliteiten die je terugvindt op de bank.

Ruvo staat als 2de gerangschikt, maar voor VTB maakte dat niets uit. We waren gekomen om te winnen. We hebben jammer genoeg geen enkel punt kunnen sprokkelen uit deze lange titanenstrijd (140 minuten!). Setstanden : 22-25, 23-25, 26-24, 22-25.

Na afloop van de match heb ik als voornaamste boodschap meegegeven dat dit inherent is aan de evolutie die onze ploeg doormaakt. Niettemin wil ik eraan toevoegen dat een scheidsrechter van gelijkaardig niveau als de wedstrijd wenselijk was geweest. Ondanks hem hebben we toch de 3de set kunnen winnen (na ‘8 seconden’ aan te smeren zonder een 1ste maal te hebben gefloten voor opslag + een gele kaart voor mezelf, waarbij zelfs het thuispubliek verontwaardigd reageerde!). En bovendien heeft hij oogluikend toegelaten dat de spelverdeelster van Ruvo een soort beachtechniek hanteerde (de bal lang dragen).

De eerste 2 wedstrijden werden we kansloos ingemaakt als koorknaapjes (of beter -meisjes). Ondertussen staan we qua niveau in de subtop, maar dat kan je (nog) niet lezen in de rangschikking.

F Wat doen we nu al goed?

- We spelen gestructureerd, en met volle overgave.

- We blokken alsmaar beter (en dat heeft hun middencompartiment ondervonden).

- We pakken veel in verdediging, en komen zodoende tot een tegenaanval.

- Enkelen serveren met een idee.

G Waar knelt het schoentje nog te vaak?

- We starten doorgaans te slap. Teveel opslagmissers en nodeloze fouten. We moeten ons   

  als ploeg niet enkel lichamelijk opwarmen, maar tevens mentaal. Bij het eerste fluitsignaal

  moeten we furieuzer uit de startblokken komen.

- Te snel verdedigen met 1 arm
- Wanneer we niet kunnen aanvallen, zijn we veelal te braaf. Een groot percentage van onze freeballs zijn
  echte geschenkjes. Waar blijft de plotse geniale ingeving J?
- Enkelen serveren zonder idee (b.v.: naar een goede libero).
- Op cruciale momenten gaan we te vaak in de fout : (te) risicovolle keuzes spelverdeler op het einde van een
  set; een goede verdedigingspositie innemen, maar vergeten te verdedigen; ...

Het behoeft geen uitleg dat, als we hieraan werken, we snel nog veel beter zullen worden. Een wedstrijd zoals die van gisteren, genereert een pak adrenaline. Speelsters, jong en iets ouder, ervaren dat je wel eens kort terecht gewezen wordt door medespeelsters, wanneer een afspraak niet wordt nageleefd. Dit is competitie; part of the game. Dat moeten we van elkaar aanvaarden, want het gaat over het spel, niet de persoon.                            

Serge